Toen Henk Sleumer achttien jaar geleden bij Monumentenwacht Gelderland begon, besefte hij niet dat het werk zo waardevol zou zijn. ,,Maar als wachter geef je de eigenaar van een monument echt inzicht in wat er de komende vijf tot vijftien jaar aan onderhoud aan zit te komen. Onze informatie geeft inzicht en helpt om keuzes te maken. Toen ik begon had ik niet door dat onze rapporten zo goed gebruikt zouden worden.”
Inmiddels bevindt Henk zich in de laatste weken van zijn werk bij ons. Op 22 augustus wordt hij 67 jaar, maar door wat vakantiedagen zal hij in juli voor het laatst als inspecteur in, op en rond een monument te vinden zijn.
Timmerman
Boerenzoon Henk wist al vroeg dat hij het bedrijf van zijn vader niet zou overnemen. Hij wilde liever net als een van zijn ooms timmerman worden. En zo volgde hij de technische school, de mts en begon hij als timmerman bij een aannemingsbedrijf.
In de eerste jaren van zijn werkzame leven brak de bouwcrisis uit en twijfelde hij toch over zijn werk. ,,Ik heb toen nog overwogen om als verzekeringsadviseur aan de slag te gaan en halverwege de jaren tachtig heb ik ook al eens bij Monumentenwacht Gelderland gesolliciteerd.”
Op zolder tijdens een inspectie van het dak
Hij bleek een van de velen en werd niet uitgenodigd voor een gesprek. ,,Er waren zo’n 300 sollicitanten en ik kreeg op een hele nette manier te horen dat ik wat weinig ervaring had.” Zo’n twintig jaar later was het dan wel raak.
Gesprek met zoon
,,Ik had het met mijn zoon over zijn studie- en beroepskeuze, toen hij suggereerde dat ik ook weleens ander werk zou kunnen gaan doen. Op tafel lag een krant waarin een vacature stond van de wacht. Ik had het best naar mijn zin bij mijn toenmalige werkgever, al moest ik wel heel veel dezelfde kleine klusjes doen.”
Hij schreef op de advertentie, maar had er weinig verwachtingen van. ,,Ik was toen 48 jaar en dacht dat ik te oud zou zijn.” In eerste instantie leek zijn vermoeden bevestigd te worden, want twee maanden lang hoorde hij niets. ,,En toen kreeg ik ineens bericht dat ze me wilden uitnodigen voor een gesprek. Helaas was dat net toen ik op het punt stond op vakantie te gaan, maar het bleek geen probleem om het gesprek te verzetten.”
En zo begon hij na een loopbaan bij een aannemer als monumentenwachter. ,,Ik had altijd al wel interesse in de bouwgeschiedenis, op de mts al. Omdat ik niet zo graag met mijn neus in de boeken zit, ben ik niet verder gaan studeren.”
Pijn in het hart
Henk vormt al vele jaren een werkkoppel met Wilfred Mengerink. ,,Wij zijn een echt team en versterken elkaar. We vullen elkaar goed aan. Het klinkt misschien wat zwaar, maar ik zal Wilfred echt met pijn in het hart achterlaten.”
Henk inspecteert de Stingerbol in Ede
Als zwaar ervaart Henk ook wat hij noemt het ‘pittige werk’ in de praktijk. ,,In mijn jaren als timmerman heb ik best fysiek gewerkt. Dat merk ik bijvoorbeeld aan de slijtage in mijn knieën. Ik kan nog prima de ladder op. Maar als het tig keer op een dag moet, wordt het wel wat moeilijk. Ook als je moeilijke stappen in goten moet maken, is het best zwaar.”
Wilfred en Henk komen vaak in de gemeente Ede en Nijkerk, maar ook in Barneveld, Scherpenzeel en Apeldoorn. ,,Vroeger hadden we ook Zutphen in ons rayon, wat dichter bij mijn woonplaats Vorden, maar dat is nu naar een andere ploeg overgegaan.”
Prachtig metselwerk
Een van de mooiste monumenten uit zijn rayon vindt de aanstaande pensionaris Jachtslot Sint Hubertus in De Hoge Veluwe. ,,Dat metselwerk is prachtig. Ik ben van oorsprong timmerman, maar kan ook genieten van mooi metselwerk. Architect Berlage heeft over elke steen en voeg nagedacht. Ook is de uitvoering met zorg gedaan, prachtig.”
Hij is tevens onder de indruk van kasteel De Schaffelaar in Barneveld. ,,Daar vind je tussen het metselwerk heel veel ijzeren elementen. Ik zou zo’n pand vanwege het vele onderhoud dat het met zich meebrengt niet willen hebben, maar het is wel heel mooi om te zien.”
Bij de inspectiebus, een paar maanden voor zijn pensioen.
Mooi vindt Henk ook het contact met monumenteneigenaren, bijvoorbeeld wanneer er met een kop koffie aan de keukentafel wordt gesproken. En dat hoeft dan niet eens over het erfgoed te gaan. ,,Net hoorde ik van een vrouw in een appartement van het moderne monument dat we vandaag inspecteren, dat ze zou gaan wandelen met een hulpbehoevende medebewoner. Ik vind het mooi om te zien hoe mensen met elkaar omgaan.”
Mooie paradijsvogels
Henk heeft in zijn loopbaan van achttien jaar talloze gesprekken met eigenaren van panden gehad. ,,Bij bijzondere panden horen soms ook bijzondere mensen. Ik heb wat mooie paradijsvogels ontmoet. Daar geniet ik van.”
Toch zal hij niet in een gat vallen als hij de inspectiebus van de wacht voor het laatst parkeert in het depot. ,,Ik ga samen met mijn vrouw genieten van de kleinkinderen. Verder zit ik in het verenigingswerk en daar is ook genoeg te doen. Zo zijn we met ons mannenkoor onder andere bezig met een samenwerking met andere koren. En ik heb altijd veel ideeën, dus ik kan nu nog niet precies zeggen waar ik straks mijn tijd aan besteed.”